۱۶ آذر روز دانشجو بر همه

دانشجویان

 ستاره دار مبارکباد .

دانشجویان آینده سازان این مرز و بوم کسانی که چشم امید اطرافیان خود هستند برای ساختن کشوری با قدمت چندین هزار ساله و فرهنگ پربار که هنوز سخن از آن بسیار می رود امروز آموزش می بینند / تربیت می شوند تا آینده این سرزمین را با دستان خود بسازند . اما چگونه ؟

هنگامی که با فرهنگ و کشور خود بیگانه اند و حتا ذره ای از تاریخ پر فراز و نشیب آن را نچشیده اند ؟ چگونه می توانند سرزمین خود را آباد کنند در حالی که هیچ از آن نمی دانند ؟

دانشگاه ها که به اصطلاح جایگاه تعلیم و تربیت دانشجویان است کی و کجا از تاریخ این مرز و بوم می گوید ؟ و این زمانی است که با کشور و سرزمین و هویت خویشتن بیگانه می شوند و نتیجه آن چنین می شود که جنگل های ما بیابان می شوند / دشت های ما ویران می شوند / صنایع دستی و هنر مابه فراموشی و خاطره سپرده می شود / سرمایه ها و منابع ملی ما نابود می شوند / اختلافات قومی و مذهبی تشدید می شود / نخبگان مهاجرت می کنند / ستار خان ها خانه نشین و گوشه گیر می شوند و . . . که همه نتیجه بیگانگی است .

بیگانگی با آنچه که به راستی بدان وابستگی دارند و در آن بستر رشد کرده اند / این بیگانگی نتیجه منطقی تعلیم و تربیت نادرست است .

دانشجویان بایستی به هنگام ترک دانشگاه به شناخت نسبی نسبت به جایگاه خود در جامعه / نقش خود در اجتماع و وظیفه خود نسبت به جامعه برسند و از آن پس راه خود را ادامه دهند . اما در دانشگاه ها چنین شناختی بوجود نمی آید و پس از ترک دانشگاه و به هنگام ورود به جامعه این شناخت آغاز می شود . و این خود ضربه بزرگی است بر فرد و اجتماع .

دانشجو به هنگام ورود به آن همانند فردی که تازه زاده شده است در حال شروع کسب تجربه در این دنیای بیگانه است . همه از ناتوانی دانشگاه ها  از تربیت دانشجو سرچشمه می گیرد .

شاید بتوان گفت که بیگانگی و نبود شناخت درست از وضع و شرایط موجود نسبت به جامعه ای که قرار است آن را بسازند / یکی از بزرگترین مشکلاتی است که گریبان گیر دانشجویان امروز ما است .

به طور کلی می توان گفت که جدا از تقسیم های طبقاتی و قومی و مذهبی همه نیازمند یک شناخت کلی نسبت به وجودیت خویشتن و جامعه خویش هستند که نتیجه آن می تواند پیوستن فرد به بطن جامعه باشد .

۱۶ آذر روز دانشجو بهانه ای است برای این که به خود یاد آوری کنیم که دانشگاه های ما نیازمند دگرگونی اساسی در ساختار های آموزشی و پرورشی خود هستند