نخستین بار در دنیا ایرانیان بودند که ( پست ) را به معنای امروزی بوجود آوردند . ۲۵۰۰ سال پیش در ایران و به فرمان " داریوش بزرگ " شاهنشاه ایران زمین افرادی برای انتقال پیام های مهم در کوتاه ترین زمان جمع آوری شدند که به آنها " چاپار " می گفتند و با اسب های تند رو مامور انتقال پیام های مهم به تمامی نقاط ایران پهناور شدند . در مسیر این افراد استراحتگاه هایی ساخته شده بود که به آن ها " چاپار خانه " می گفتند و چاپار ها با رسیدن به چاپارخانه اسب های خسته خود را عوض می کرده و با اسب تازه نفس دیگری به راه خود ادامه می داده است .

تصویر بالا برگی زرین است با نقش نخستین چاپار ها در حال رساندن پیام - دوره هخامنشیان - موزه بریتانیا ( لندن ) بخشی از گنجینه سیحون .

                      اعتراض به سایت یاهو                            

یاهو اخیرا در سرویس میل خود نام کشور عزیزمان ایران را از لیست کشورهای جهان هنگام ثبت نام برداشته است. ما ملت ایران بر این باوریم که این حرکت بر خلاف اصول انسانی و اخلاقی و ناقض حقوق بشر به هر دلیل سیاسی بین ایالات متحده و دولت جمهوری اسلامی ایران است.

بدینوسیله از یاهو می خواهیم تا مجددا نام کشور عزیزمان ایران را به فهرست کشورهای دنیا برگرداند و ازهزاران کاربر ایرانی به خاطر حذف نام کشورشان عذرخواهی نماید.

کشور ایران کشوری است با تاریخ هفت هزار ساله و تمدنی غنی و بسیار قدیمی که تاریخ بشر به دانشمندان و هنرمندان این مرزوبوم افتخار می کند. کشور ایران را می توانید در نقشه جهان به راحتی پیدا کنید و وجود چنین کشور بزرگی را به چشم خود ببینید.

از کلیه دریافت کنندگان این ایمیل درخواست می شود لینک تصویر زیر را به وب سایت یا وبلاگ خود اضافه کنید تا با افزایش نرخ مراجعه به آن این نوشته در موتورهای جستجو رتبه مناسب برای نمایش در مقابل چشمان میلیونها انسان کره زمین را بدست آورد. با ارسال این ایمیل برای هر دوست و هموطنی که سراغ دارید این امکان را فراهم کنید تا اعتراض ایرانیان نسبت به حذف نام کشور خود  را به گوش همه ساکنین دنیای مجازی برسانیم.

      http://fkowsari.parsaspace.com/iran-e-ma.htm          

         

 ۸۳۰هزار دلار پول وکیل دادیم

۱/۲ میلیون دلار سر سرباز هخامنشی را نخریدیم

 شلوغترین ساعات روز کاری هفته گذشته موسسه کریستی واقع در خیابان کینگ محله سند جیمز لندن به حراج تاریخ ایران اختصاص داشت تا در یک تجارت کاملا فرهنگی و تاریخی ! البته از نوع انگلیسی اش سرباز بخت بر گشته هخامنشی ایران را چوب خراج زنند تا دقیقا ۲ / ۱ میلیون دلار فروخته شود و ما در این گوشه جهان با یک واقع بینی انکار ناشدنی هم چوب را خورده باشیم و هم پیاز را گاز زده باشیم

و هم به معنای کامل کلمه ۱۰۰ دینار طلا را هم پرداخت کرده باشیم . وقتی پیشتر مسولان سازمان میراث فرهنگی کشورمان پس از انتشار اخباری مبنی بر فروش این اثر تاریخی در حراجی در کشور انگلیس با انتشار اطلاعیه ای رسمی از آغاز مذاکرات با فروشنده این اثر دزدی که سال ها به عنوان یک اثر سرقتی در پستوی خانه ای پنهان شده بود خبر دادند نکته ای قابل توجه در میان این اطلاعیه به

چشم می خورد که اکنون و پس از به حراج رفتن این اثر باستانی با قیمت ذکر شده از چشم بسیاری پنهان مانده است . مسولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران تا ساعاتی پیش از شرکت در این حراج بار ها و به تناوب به باز گرداندن این اثر به هر قیمت به کشور تاکید داشتند اما به یک باره در آستانه حراج این اثر از شرکت در این حراجی کناره گیری کرده و شرکت در آن را نوعی به رسمیت شناختن دزدی

آثار میراث فرهنگی از کشور تلقی کردند زیرا اگر قرار بود ما این حراج را به رسمیت نشناسیم چرا یکی از بالاترین مقامات رسمی کشورمان در حوزه میراث فرهنگی و گردشگری یک هفته مانده به این حراج رنج سفر را بر خود هموار کند و به فرانسه برود تا بر اساس تعریف کنونی با یک دزد میراث فرهنگی بر سر یک میز بنشیند و با او در رابطه با خرید این اثر به گفتگو بنشیند . به رغم مفاد کنوانسیون ۱۹۷۰ یونسکو و

عضویت هر دو کشور ایران و انگلیس در آن کنوانسیون مبنی بر استرداد آثار تاریخی هر دو طرف در صورت سرقت آثار تاریخی تا کنون بار ها حراجی های مختلف مستقر در انگلیس به حراج آثار باستانی ایران پرداخته اند و این موضوع هیچ گاه تغییری در روند تبادلات فرهنگی دو کشور و به خصوص برپایی نمایشگاه های تاریخی در دو کشور نداشته و اخیرا ریس موزه ملی ایران نیز خبر از بر پایی نمایشگاه بزرگی از آثار 

تاریخی کشورمان در بریتیش میوزیم  لندن که نماد انگلیسی بود تمام موزه های دنیاست داده است . شاید مهمترین مسئله پنهان مانده در باره این حراج کذایی پرداخت ۴۰۰ هزار پوند از سوی مسولان کشورمان برای انجام مراحل حقوقی برای توقف این حراج بود و این در حالیست که همان طور که گفته شد این اثر تاریخی در انتهای این حراج به قیمتی معادل ۵۸۰ هزار پوند یعنی تنها ۱۸۰ هزار و ۵۰۰ پوند

بیشتر از خرج وکیل گرفتن برای توقف فروش این اثر فروخته شد که نشان میدهد ۴۰۰ هزار پوند در این میان به هدر رفته است و شاید بهتر است گفته شود که بر اساس آن روایت تاریخی در این حراجی کذایی علاوه بر چوب و پیاز ۱۰۰ دینار را پرداخت کردیم و در انتها مقدمات خداحافظی همیشگی سرباز هخامنشی را از ایران فراهم کردیم .